Kennis
Willen
Delen

Deze editie van het KWD vakblad gaat over reflecteren. Ik wil hierbij een oproep doen om op het vakgebied te reflecteren vanuit het positieve en niet vanuit het negatieve. Daar moeten we mee ophouden. Alles kan beter, sneller en goedkoper, maar dat is niet waar het om gaat. Kernpunt in projecten is dat er stapsgewijs wordt gewerkt aan verbetering. Reflecteren hoor hierbij om alle (vervolg)stappen te kunnen zetten. ‘Fouten verdienen vergeving, mislukkingen verdienen waardering’, zegt Paul Iske van het Instituut van Briljante Mislukkingen in een gesprek met hem. Reflecteren is daarmee net zo belangrijk als welk onderdeel in een project dan ook. Maar hoe moet je reflecteren? Hoe doe je dat? Het wordt in deze editie van het Vakblad toegelicht. Het is zo’n begrip, waarvan iedereen weet wat ermee wordt bedoeld, waarvan iedereen snapt dat het goed is om te doen, maar vaak in de spreekwoordelijke la wordt gelegd als iets wat altijd nog kan. Dat is jammer en altijd weer een gemiste kans. Bij reflecteren gaat het om hoe je je werk doet, niet om wat je doet. Reflecteren is dat je aan jezelf vragen stelt over je gedrag. Waarom doe je iets op de manier waarop je dat doet? Zou een andere manier van werken niet beter zijn, voor jezelf, voor anderen in het project, voor het project zelf, voor opdrachtgevers, voor stakeholders. Daarmee kan reflecteren lastig en confronterend zijn: stel dat er iets naar boven komt in je handelen dat je niet van jezelf kent, dat je daardoor je gedrag moet bijstellen. Nog erger, stel dat er hiaten in je kennis naar boven komen. Misschien weet je niet eens hoe je wat doet omdat je alles op routine doet. Let wel, bij reflectie gaat het nogmaals niet om te evalueren of je je werk goed doet: dat is nabeschouwen. Ook goed om te doen, maar bij reflectie is het doel om een beter beeld te krijgen van je zelf om daarvan te leren.

Ook op de hoogte blijven van de ontwikkelingen op ons vakgebied? Je ontvangt het magazine gratis als je projectmanager bent. Abonneer je via onderstaande knop.